Vandaag vertrekken we naar Puerto de la Cruz in het Westen van Tenerife. Over de snelweg een ritje van nog geen uur, maar dat doen we uiteraard niet. We gaan door Las Montañas de Anaga, het berggebied in het Noorden, waardoor de rit zo'n 2,5 uur duurt.

Maar, first things first. Nadat we de badgasten met de handdoekjes om 10 voor half 9 (om 9 uur gaat het zwembad open) in de wachtrij bij het zwembad nogmaals hebben bewonderd is het tijd voor het ontbijt. Croissantjes met roerei, yoghurt en nog wat zoetigheid voor Benny en een donkerbruin broodje met kaas en tomaat, American pancakes die meteen de vuilnisbak ingaan, omdat ze niet te nassen zijn en vervangen worden door een croissantje met roerei en fruit voor Anja. Koffie en jus erbij en het ontbijt is compleet.

Terug in de hotelkamer pakken we de laatste spullen in en is het nog even een gedoe om de routeplanner te krijgen zoals wij dat hebben willen. Google maps wil van A naar B over de snelweg en dat willen wij niet. Normaal kun je de route dan slepen, maar dat lukt dus niet op de telefoon. Er zit niets anders op dan alle stops handmatig in te voeren. Als het allemaal gelukt is, checken we uit en gaan we op pad. We rijden een klein stukje over de TF-4, maar zodra we bij Santa Cruz zijn gaan we eraf. nog een klein stukje over de TF-11 en dan gaan we bij San Andrés de TF-12 op.

Het natuurpark Anaga beslaat een groot deel van het bergmassief dat in het uiterste noordoosten van het eiland ligt. Met een omvang van 14.500 hectaren maakt dit reservaat een belangrijk deel uit van het eiland Tenerife. Het strekt zich uit over de gemeentes La Laguna, Santa Cruz de Tenerife en Tegueste. Velen worden op slag verliefd op de schoonheid van de steile, scherp gekartelde bergtoppen. Diepe valleien en ravijnen lopen helemaal door tot aan zee, waar zich talrijke stranden hebben gevormd.

De TF-12 dus. We klimmen en dalen en klimmen en dalen met veel, heel veel bochten en regelmatig is de weg dusdanig smal dat je elkaar bijna niet kunt passeren. Helaas zijn er maar weinig plekken waar we kunnen stoppen om van het uitzicht te genieten.

Naar mate we hoger komen, komen we ook in de laaghangende bewolking terecht, waardoor het op sommige plekken lijkt of het mega mistig is. Ons 1e echte stoppunt is Mirador Pico de Ingles, met 992m meteen het hoogste uitkijkpunt van deze rit.

Normaal gesproken kun je hier kijken tot aan de branding van Punta del Hidalgo, maar vandaag even niet...

Ter info, zo ziet het er uit zonder wolken...

Goed, jammer de bammer, maar we gaan gewoon door. Volgende uitkijkpunt is Mirador Cruz del Carmen. Een parkeerplaats voor 20 auto's en net zoveel wachtende voor ons. Wetende dat het ook hier nog steeds 'mistig' besluiten we door te rijden. Voor de kijkers thuis, dit hadden we moeten zien...

Laatste stop is Mirador de Jardina. Plek voor 10 auto's en je raad het al... niet te doen, dus bij deze van het internet... Prachtig!

Jammer van alle uitzichtpunten, maar de weg zelf was er niet minder indrukwekkend door!

Na nog een stukje van de TF-16 buigen we af naar beneden en rijden dan het laatste stuk over de snelweg naar Puerto de la Cruz. We zijn al om 2 uur zijn we bij ons hotel, maar de kamer is klaar en we mogen er meteen in. Yeahhh!

We zetten de auto in de parkeergarage en slepen de koffers naar boven. Op naar de koffie, want sinds het ontbijt hebben we niets meer gehad. Je komt hier niet veel tegen onderweg en als we een koffietent zagen, dan was er in geen velden of wegen een parkeerplek te vinden. Eerst koffie dus en wel op ons balkonnetje. Uitzicht vanaf de elfde verdieping.

Na de koffie maken we een rondje door de prachtige tuin van het hotel. Zwembad met kinderbadje beneden.

...en dan is er ook nog een zwembad boven in de tuin. Geen idee waar iedereen is, maar er zijn bij beide baden nog geen handvol bedjes bezet.

De tuin is verder écht wel een wandelingetje waard, hoor! Foto's zijn genomen met de telefoon, in de komende dagen nog wel een keer een rondje maken met de fotocamera.

We hebben half-pension geboekt bij dit hotel, dus zowel ontbijt als avondeten is inbegrepen. De dame bij het inchecken heeft ons aangewezen waar het avond restaurant is, maar als we daar binnen stappen is er bijna niemand én zijn het allemaal sjiek gedekte tafels. Wetende dat zo'n half-pension eigenlijk altijd een bufet is lijkt ons dit niet helemaal waar wij moeten zijn, maar de dame van de bediening zegt van wel. Met ons kamernummer kunnen we daar gewoon eten. De twijfels worden alleen maar groter als ze broodjes met boter, mini samosa's en het a la carte menu komt brengen, maar we hebben inmiddels ook onze drankjes, dus weggaan is geen optie meer. In het 'ergste' geval krijgen we straks de rekening. Benny kiest voor een burger met friet en Anja heeft tonijn met wilde rijst en wakamé. Willen we nog een voorgerecht? Nee hoor, dit is wel voldoende! Het ziet er allemaal prima uit en zo smaakt het ook. We nemen nog een werkelijk overheerlijk vruchtentaartje toe en dan zitten we bomvol.

Als we naar de kassa lopen met de vraag hoe en wat krijgen we alleen een rekening van € 6,80 voor de Ice tea en een biertje. We zaten dus toch goed!

De rest van de avond kijkt Benny een film en jullie weten inmiddels wel wat Anja heeft gedaan. Morgen een relaxday! Groetjessss