Dag 10; Vilaflor

Niets doen is ook iets doen!

Zoals de titel al zegt, we hebben vandaag weinig tot niets gedaan.

De wekker loopt om half 8 af, omdat het ontbijt hier maar tot half 10 is en we geen zin hebben in haastig eten. Het ontbijt is niet bijzonder, maar wel prima. Er zijn broodjes en verschillende soorten gesneden brood, incl een broodrooster. Er zijn gebakken/gekookte eieren en spek, vleeswaar, kaas en zoetwaar. Er is yoghurt, vers fruit en pastries en om het af te maken is er koffie, thee en verschillende sappen. Helemaal goed dus. We eten lekker buiten op het terras, omdat het binnen benauwd warm is en buiten nog lekker koel.

Na het ontbijt doen we een handwasje die we op een klerenhangertje buiten aan de rugleuning van de stoel te drogen hangen. Na nog een een keertje koffie gedronken te hebben lopen we naar de ligstoelen op het zonneterras waar we de rest van de dag écht helemaal niemand zien. Benny luistert naar muziek en Anja leest haar boek uit. Af en toe loopt één van ons naar onze kamer dat 2 terrassen hoger ligt om koffie/thee/water te halen. Het uitzicht vandaag varieert van dit... HAHAHAHA! k zie ineens dat door de schaduw van de parasol het net lijkt of Benny op de foto een legging aan heeft...

...naar dit. En ja, we hebben het zwaar en nee, we klagen niet!

Als we eind van de middag terug naar boven gaan is de schoonmaak geweest en staat er, hoe lief, een flesje Rosé met 2 glazen op ons te wachten. Ze zijn de omloop bij de receptie aan het vervangen en dit is voor de geluidsoverlast die er dus helemaal niet is.

Als we een weer een tafeltje in het hotel restaurant willen reserveren horen we dat ze vandaag én morgen gesloten zijn. We zoeken even op Google maps en vinden, niet zo ver lopen van het hotel, een pizzeria en een restaurant naast elkaar. Als we er eenmaal zijn besluiten we dat het de pizzeria gaat worden.

We willen, uiteraard nog een dessert, maar er is alleen tiramisu en/of brownie. Nu houd Anja én niet van tiramisu (alcohol) én niet zo van brownie (te zwaar als dessert), dus die slaat deze keer over, maar Benny werkt nog wel even de tiramisu naar binnen.

We lopen terug naar het hotel en dat is eigenlijk alles wat we vandaag gedaan en te vertellen hebben.

Morgen gaan we naar het Parque National El Teide. Eens kijken of we met de kabelbaan naar boven kunnen.

Doeiiiii!!

Dag 9; Puerto de la Cruz - Vilaflor

On the road again...

Vandaag verhuizen we naar het binnenland van Tenerife, het Parque Nacional El Teide.

We zijn om 8 uur wakker, douchen, ruimen vast wat spullen in de koffer en gaan dan voor de laatste keer ontbijten in dit hotel. We doen rustig aan, want we hebben alle tijd. Terug op de kamer pakken we de laatste dingen in, checken uit en gaan dan weer op pad. Er zijn verschillende wegen die naar Rome ...of in dit geval naar de Teide... leiden, maar we hebben gekozen voor de TF-21. Waarom de TF-21?

De TF-21, ook bekend als de Carretera del Teide, is een belangrijke weg op Tenerife die van Orotava naar Granadilla de Abona loopt. Het is een van de mooiste wegen van Spanje en loopt door het hoogste deel van het eiland, langs de voet van de Teide vulkaan. De TF-21 biedt onderweg een prachtig uitzicht op de vulkanische landschappen. De totale lengte van de weg is 83km.

Voor we op de TF-21 zijn moeten we eerst Puerto de la Cruz uit en de juffrouw van Google maps heeft bedacht dat ze daarvoor de meest smalle, de meest steile en de weggetjes met de meeste haakse bochten gaat gebruiken. Het was even billenknijpen, maar met een goede chauffeur (Benny) komt alles op z'n pootjes of beter gezegd op de goede weg terecht.

Zoals al eerder gebeurde de afgelopen week rijden we ook nu de laaghangende bewolking in...

Bij het Mirador de Mataznos komen is dit ons uitzicht...

Voor we verder rijden drinken we ergens koffie om even bij te komen van dit fantastische uitzicht... haha.

Bij het Mirador Interpretativo begint het veelbelovend...

Mirador Piedra de la Rosa... TATATADAHHHH... El Teide!

We pakken nog even een terrasje voor we het Teide Parque National echt binnen rijden. Bienvenido!

Inmiddels is de lucht strakblauw en stoppen we bij Minas de San José.

Bijzonder hoe op een veld van lava na weet ik veel hoeveel jaar de natuur toch zijn weer weg vindt...

De lavastroom is goed zichtbaar hier...

Selfie time!!

De TF--21, die dwars door de lava velden loopt is inderdaad errug mooi...

Mirador El Tabonal Negro

Tajinaste bloem - De Tajinaste, ook wel Sangre del Teide genoemd, ofwel 'het bloed van de Teide, dankt haar naam aan de oer-inwoners van het eiland de Guanches. Zij noemden de bloem 'Tainast', wat zoveel betekent als 'naald' - een passende naam voor deze spitse plant die tot wel 3 meter hoog kan worden.Heel bijzonder.

We rijden het visitors centre en de kabelbaan van de Teide, waar het écht mega druk is voorbij. We blijven hier nog 2 volle dagen, dus dat doen we op een later tijdstip.

Rond 3 uur melden we ons bij het Hotel Alta Montaña in Vilaflor.

Een heerlijk kleinschalig hotel met maar 16 kamers. 8 beneden met een terrasje en 8 boven met een balkonnetje. We hebben gekozen voor een terrasje.

Prima uitzicht.

Er zijn verschillende terrassen/niveaus met fitness apparatuur een sauna, jacuzzi en ligstoelen.

Het hotel heeft een eigen restaurant en eten moeten we toch, dus... We nemen allebei de Crispy Canard a l'orange met aardappeltjes en broccoli en appeltaart (maar dan anders) met ijs na. We krijgen een deegbakje met warme appels en vanille ijs. Inclusief 2 biertjes en een fuze tea tikken we € 49,50 af! Hoe dan??

Tot zover de dag van vandaag. Voor straks welterusten. Tot morgen!

Dag 8; Puerto de la Cruz

Vandaag niet zo veel te vertellen.

Na het ontbijt is Anja zo'n beetje de halve dag bezig om de website bij te werken. Zowel eergisteren als gisteren hadden we geen wifi in de avond en zonder wifi wordt het toch wel erg lastig werken op de laptop. We hebben de reismee app ook wel op de telefoon, maar dan kunnen we geen foto's invoegen, dus geen optie. Als de dag van Benny's verjaardag erop staat en Anja halverwege het Loro Parque is gaat er ff iets mis en moet ze opnieuw beginnen. Als alles er alsnog op staat en de boel opgeslagen/verzonden is blijkt dat een stukje tekst, dat van internet komt (copy-paste) over Morgan de orka, wel op de laptop maar niet op de telefoon leesbaar is. De tekst moet dus handmatig aangepast worden.

In de tussentijd is Benny een stukje aan de wandel. Hij loopt de helling af naar het dorp en weer terug. Het hoge witte gebouw in de verte is ons hotel, het Precise Resort Tenerife.

De rest van de middag brengen we door bij het zwembad.

We eten voor de laatste keer in het restaurant van het hotel. We krijgen een kleine amuse van het huis,gegrilde kerstomaatjes met pesto en een mosterdfoam, Benny heeft de kalkoenfilêt en de chocoladetaart en Anja de zalm en de panna cotta. Het was weer overheerlijk!

Morgen nog een ontbijtje hier en dan op naar ons 4e hotel!

Tot dan! xxoo

Dag 7; Loro Parque

Vandaag gaan we naar het Loro Parque. De grootste dierentuin van de Canarische Eilanden.

Het Marco Polo boekje zegt hierover; Van gorilla's en Bengaalse tijgers en leeuwen zijn hier vele dieren te zien. In de enorme volière 'Katandra" klim je via ladders en hangbruggen tot in de toppen van de bomen (helaas niet toegankelijk vandaag), om de vogels van vlakbij te bekijken. Koningspinguïns en rotsspringers leven onder een enorme koepel waaruit het soms sneeuwt. In een grote cilinder van plexiglas zwemmen 20,000 vissen. In een onderwatertunnel kun je de haaien en roggen tot op enkele centimeters benaderen en dan zijn er nog educatieve shows met dolfijnen, zeehonden en orka's.

Het Loro Parque ligt op ongeveer 5 minuten lopen, onder aan de helling waar ons hotel op staat. Aan de wandel dus.

Het is megadruk op de parkeerplaats, maar aan de kassa hebben we slechts 1 gezin voor ons. We kunnen kiezen uit een regulier ticket, een ticket met gereserveerde plekken bij de shows en een combi ticket met het Siam park. We kiezen voor een simpel ticket. We gaan geen €€ betalen voor shows die gratis zijn en al helemaal niet voor een waterpark waar we niet naar toe gaan. We krijgen bij de kassa meteen een plattegrond van het park mee. Das altijd handig.

Meteen na de ingang komen we langs de zeehonden. De 'show' ...dat is het eigenlijk niet, het is meer een educatieve voorlichting hoe het gesteld is met de zeehonden en hoe ze leven in dit park, waarbij ze meer met de verzorgers aan het spelen zijn dat dat ze écht trucjes doen die onnatuurlijk zijn... is al bezig, maar dat is helemaal prima. we kijken het laatste kwartiertje met ze mee.

Na de zeehonden en de koffie lopen we langs de Koningspinguïns...

...en de chimpansees...

**Even ter info: Bijna alle dieren zitten hier achter een glaswand. Dat is leuk om door te kijken, maar helaas crap voor je foto's. Om die reden zijn de meeste foto's helaas dus niet 100% helder.

De werkelijk prachtige Bengaalse tijger...

... en de ringstaartmaki.

We lopen door het wel heel bijzondere Aqua Viva. Een onderwater wereld vol met kwallen.

We houden een rustmomentje met koffie en thee en delen we samen een baguette met kaas en lopen dan naar het 'luie' leeuwenverblijf.

Het aquarium...

...de flamingo's....

...een leguaan...

...en de Orchideënkas.

We kijken of de leeuwen al wakker zijn... Niet dus!

Lopen door de volière...

...door deze erg mooi aangelegde dierentuin...

Flamevine bloesem

...op weg naar de orka's, waar ook Morgan, de orka die een tijdje in het Dolfinarium van Harderwijk verbleef, een plekje heeft gekregen.

Op 22 juni 2010 werd de jonge orka Morgan gevonden in de Waddenzee. Een dag later werd ze uiteindelijk opgevangen door Dolfinarium Harderwijk op verzoek van het LNV. Orka's komen vaker voor in de Noordzee, echter niet alleen en al helemaal niet zo jong. Orka's zijn echte groepsdieren en kunnen op deze leeftijd nog helemaal niet alleen overleven. Dit verklaart ook meteen de staat waarin Morgan is gevonden. Deze was ongelofelijk kritiek! Ze woog bij aankomst in het Dolfinarium 430 kilogram en was 3,57 meter lang (een normaal gewicht voor een orka van die lengte ligt rond een minimum van 660 kilogram. Haar leeftijd wordt geschat op 2 tot 3 jaar oud. Al snel herstelde Morgan en kwam ze flink aan. Ook haar gedrag veranderde; van een zwak en apathisch dier naar een speelse, levendige en bijna onherkenbare orka! Dankzij het team van experts binnen het Dolfinarium knapte Morgan steeds meer op. Dit was echter niet voor iedereen goed nieuws; De activistengroep "Free Morgan" was helemaal niet blij dat Morgan in het Dolfinarium verbleef. Ze hebben het Dolfinarium meerdere keren aangevallen, beschuldigd van dierenmishandeling en zelfs demonstraties gevoerd bij de ingang van het park! Dit allemaal in het kader van Morgans verhuizing naar het Loro Parque en met name het feit dat ze niet terug in het wild werd uitgezet. Morgan verhuisde toch naar haar nieuwe thuis op Tenerife. Dit echter na een lange vertraging vanwege de verschillende rechtszaken op initiatief van dierenrechtenactivisten zoals de Free Morgan foundation. Er kwam een rapport, vastgesteld door verschillende experts op het gebied van orka's (zowel in het wild als in gevangenschap) waarbij de conclusie was dat Morgan een uitzet in het wild waarschijnlijk niet zou overleven. Uiteindelijk kwam de rechter ook steeds tot dezelfde conclusie: Morgans overlevingskans in het wild is nihil en Loro Parque is een prima alternatief waar ze in permanente opvang kan leven, met genoeg ruimte en soortgenoten. Kort na haar vertrek kwam er iets aan het licht dat in het Dolfinarium al werd vermoed. Morgan blijkt doof te zijn. Dit kan verklaren waarom ze haar wilde famoligroep in de eerste plaats is kwijtgeraakt en is een nog groter argument tegen haar terugkeer in het wild. Op 31 maart 2025 is Morgan in het Loro Parque bevallen van haar tweede kalfje.

Tot slot brengen we een bezoekje aan de dolfijnen show.

Na deze spettershow lopen we op ons gemak naar de uitgang van het Loro Parque en de helling weer op naar het Precise Resort Tenerife, waar we weer heerlijk hebben gegeten. Benny heeft varkensvlees en Anja heeft zeebaars. We sluiten af met een stukje bessencake.

Dag 6; Puerto de la Cruz

Vandaag is het 24 mei, dusss...

Happy birthday to my hubby, my buddy and my best friend forever! Here's to you! 'Proost!

We zijn nog maar net wakker als Benny zijn telefoon begint te rinkelen. Hieperdepiep voor opaahhhh!

Na de video call gaan we douchen en op weg naar het ontbijt. Ook deze ruimte is poepie sjiek en het buffet is groot en veel en het is er heerlijk rustig. Als het ontbijt erin zit nemen we koffie met wat lekkers na. Er is tenslotte iemand jarig.

Ook vandaag is het half bewolkt. Het maakt op Tenerife echt uit aan welke kant van de Teide je zit voor wat betreft het weer. Het Oosten is zonnig en het Westen heeft veel meer bewolking. We maken dus nog maar een rondje door de tuin.

We sluiten de wandeling af met en selfie...

Terug op de hotelkamer drinken we nog een bakkie koffie en ondanks dat het niet echt zonnig is, is de temperatuur wel prima (25,4*C). We besluiten we toch maar lekker naar een ligstoel bij het zwembad te verkassen.

Anja leest een boek, Benny luistert naar muziek, we hebben nog een driehoeks telefoontje (wist dus écht niet dat dat je met 2 mensen tegelijk kunt bellen) met Brendon en Jill. "Happy Birthday Benny! en we trakteren onszelf nog op een ijsje, het is tenslotte feest. Hahaha, alsof we een excuus nodig hebben! Aan het eind van de middag gaan we terug naar onze kamer.

We eten weer in ons 'sterren' restaurant. We bestellen de lamskoteletjes. Twee minuten later is onze ober terug met de mededeling dat er helaas geen lamskoteletjes zijn of kip ook goed is? Tuurlijk is dat goed, wij zijn niet zo moeilijk. Oh, en willen we écht geen voorgerecht? Nee, dankjewel. Als we een voorgerecht nemen kan het toetje er niet meer bij. We krijgen botermalse butterfly kipfilêt, paprika aardappels en gegrilde tomaat. Benny heeft aardbeienmousse na en Anja cake. We hebben wederom heerlijk gegeten.

De rest van de avond kijkt Benny een film op de laptop en probeert Anja de website bij te werken, wat dus helaas niet lukt. Ze zijn de wifi op de kamers aan het verbeteren en er worden overal nieuwe routers geplaatst. Vooralsnog is het echter geen verbetering, want hadden we gisteren wel wifi, vanavond gebeurt er helemaal niets. We hebben wel internet op de telefoon (roaming), maar daarmee kunnen we geen foto's invoegen op de website, dus dat schiet niet op. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Laterrrrrr...

Dag 5; Candelaria - Puerto de la Cruz

Vandaag vertrekken we naar Puerto de la Cruz in het Westen van Tenerife. Over de snelweg een ritje van nog geen uur, maar dat doen we uiteraard niet. We gaan door Las Montañas de Anaga, het berggebied in het Noorden, waardoor de rit zo'n 2,5 uur duurt.

Maar, first things first. Nadat we de badgasten met de handdoekjes om 10 voor half 9 (om 9 uur gaat het zwembad open) in de wachtrij bij het zwembad nogmaals hebben bewonderd is het tijd voor het ontbijt. Croissantjes met roerei, yoghurt en nog wat zoetigheid voor Benny en een donkerbruin broodje met kaas en tomaat, American pancakes die meteen de vuilnisbak ingaan, omdat ze niet te nassen zijn en vervangen worden door een croissantje met roerei en fruit voor Anja. Koffie en jus erbij en het ontbijt is compleet.

Terug in de hotelkamer pakken we de laatste spullen in en is het nog even een gedoe om de routeplanner te krijgen zoals wij dat hebben willen. Google maps wil van A naar B over de snelweg en dat willen wij niet. Normaal kun je de route dan slepen, maar dat lukt dus niet op de telefoon. Er zit niets anders op dan alle stops handmatig in te voeren. Als het allemaal gelukt is, checken we uit en gaan we op pad. We rijden een klein stukje over de TF-4, maar zodra we bij Santa Cruz zijn gaan we eraf. nog een klein stukje over de TF-11 en dan gaan we bij San Andrés de TF-12 op.

Het natuurpark Anaga beslaat een groot deel van het bergmassief dat in het uiterste noordoosten van het eiland ligt. Met een omvang van 14.500 hectaren maakt dit reservaat een belangrijk deel uit van het eiland Tenerife. Het strekt zich uit over de gemeentes La Laguna, Santa Cruz de Tenerife en Tegueste. Velen worden op slag verliefd op de schoonheid van de steile, scherp gekartelde bergtoppen. Diepe valleien en ravijnen lopen helemaal door tot aan zee, waar zich talrijke stranden hebben gevormd.

De TF-12 dus. We klimmen en dalen en klimmen en dalen met veel, heel veel bochten en regelmatig is de weg dusdanig smal dat je elkaar bijna niet kunt passeren. Helaas zijn er maar weinig plekken waar we kunnen stoppen om van het uitzicht te genieten.

Naar mate we hoger komen, komen we ook in de laaghangende bewolking terecht, waardoor het op sommige plekken lijkt of het mega mistig is. Ons 1e echte stoppunt is Mirador Pico de Ingles, met 992m meteen het hoogste uitkijkpunt van deze rit.

Normaal gesproken kun je hier kijken tot aan de branding van Punta del Hidalgo, maar vandaag even niet...

Ter info, zo ziet het er uit zonder wolken...

Goed, jammer de bammer, maar we gaan gewoon door. Volgende uitkijkpunt is Mirador Cruz del Carmen. Een parkeerplaats voor 20 auto's en net zoveel wachtende voor ons. Wetende dat het ook hier nog steeds 'mistig' besluiten we door te rijden. Voor de kijkers thuis, dit hadden we moeten zien...

Laatste stop is Mirador de Jardina. Plek voor 10 auto's en je raad het al... niet te doen, dus bij deze van het internet... Prachtig!

Jammer van alle uitzichtpunten, maar de weg zelf was er niet minder indrukwekkend door!

Na nog een stukje van de TF-16 buigen we af naar beneden en rijden dan het laatste stuk over de snelweg naar Puerto de la Cruz. We zijn al om 2 uur zijn we bij ons hotel, maar de kamer is klaar en we mogen er meteen in. Yeahhh!

We zetten de auto in de parkeergarage en slepen de koffers naar boven. Op naar de koffie, want sinds het ontbijt hebben we niets meer gehad. Je komt hier niet veel tegen onderweg en als we een koffietent zagen, dan was er in geen velden of wegen een parkeerplek te vinden. Eerst koffie dus en wel op ons balkonnetje. Uitzicht vanaf de elfde verdieping.

Na de koffie maken we een rondje door de prachtige tuin van het hotel. Zwembad met kinderbadje beneden.

...en dan is er ook nog een zwembad boven in de tuin. Geen idee waar iedereen is, maar er zijn bij beide baden nog geen handvol bedjes bezet.

De tuin is verder écht wel een wandelingetje waard, hoor! Foto's zijn genomen met de telefoon, in de komende dagen nog wel een keer een rondje maken met de fotocamera.

We hebben half-pension geboekt bij dit hotel, dus zowel ontbijt als avondeten is inbegrepen. De dame bij het inchecken heeft ons aangewezen waar het avond restaurant is, maar als we daar binnen stappen is er bijna niemand én zijn het allemaal sjiek gedekte tafels. Wetende dat zo'n half-pension eigenlijk altijd een bufet is lijkt ons dit niet helemaal waar wij moeten zijn, maar de dame van de bediening zegt van wel. Met ons kamernummer kunnen we daar gewoon eten. De twijfels worden alleen maar groter als ze broodjes met boter, mini samosa's en het a la carte menu komt brengen, maar we hebben inmiddels ook onze drankjes, dus weggaan is geen optie meer. In het 'ergste' geval krijgen we straks de rekening. Benny kiest voor een burger met friet en Anja heeft tonijn met wilde rijst en wakamé. Willen we nog een voorgerecht? Nee hoor, dit is wel voldoende! Het ziet er allemaal prima uit en zo smaakt het ook. We nemen nog een werkelijk overheerlijk vruchtentaartje toe en dan zitten we bomvol.

Als we naar de kassa lopen met de vraag hoe en wat krijgen we alleen een rekening van € 6,80 voor de Ice tea en een biertje. We zaten dus toch goed!

De rest van de avond kijkt Benny een film en jullie weten inmiddels wel wat Anja heeft gedaan. Morgen een relaxday! Groetjessss

Dag 4; Candelaria

Vandaag en dag zonder plannen, een relaxdagje dus! We hebben de wekker een kwartiertje later gezet, maar zijn gewoon om half 8 wakker, Buenas días Océano Atlántico!

Als we na het douchen wat wasgoed op het balkon hangen, zien we iets grappigs en belachelijks tegelijk. Om 9 uur gaat het premium zwembad open en ff serieus dit is om 10 over half 9... Als er iemand om 9u de deur open doet draaft het spul naar binnen, dumpen handdoek en tassen op een bedje en verdwijnen dan weer om te gaan ontbijten.

Het ontbijt is in hetzelfde restaurant als waar we gisteravond hebben gegeten, alleen is het nu vele malen drukker. We vinden een tafeltje helemaal achterin en buiten de drukte. Benny tapt koffie, Anja zorgt voor de jus.

Terwijl wij ons bescheiden ontbijtje opeten vermaken we ons eerlijk gezegd kostelijk. Al moet ook gezegd worden dat we van de ene verbazing in de andere vallen. Links van ons zit een stel waarvan de man een bord met witte bonen, ei, spek en tomaat en bergen vleeswaar naar binnen zit te werken (we gokken Engelsen). De mevrouw loopt op en neer naar het buffet. Ze komt terug met een bord vol broodjes en een bord met kaas/vleeswaar, Terwijl ze 1 broodje opensnijd verpakt de meneer de rest in servetten. Op een stoel staat een tasje en daar verdwijnen de broodjes én de vleeswaar in. Mevrouw staat op en haalt een nieuwe voorraad, die op dezelfde manier in de tas terecht komt. Geen idee wat ze van plan zijn, maar er verdwijnt voor een weeshuis brood, beleg en fruit in de tas. Ze zien zelfs kans om een soort van puntzakje te vouwen van een servet en daar gaan cornflakes oid in. We kunnen het niet goed zien, maar het zit iig in een rond schaaltje. Ze vullen nog 2 flessen met drinken, halen wat extra servetten waar ze nog wat zoetigheid zoals muffins, donuts en churros voor bij de koffie in verpakken en als denken dat ze én voldoende gegeten hebben én voldoende voorraad voor de rest van de dag (of week) hebben verdwijnen ze met de 'boodschappen' uit de eetzaal. Aan de andere kant zit een stel waarvan de meneer sandwiches aan het klaarmaken is. 4 stuks van 2 sneetjes brood, boter, dik kaas, dik ham en nogmaals dik kaas. Het geheel is zo'n 5/6cm dik en past niet in een servet, maar mevrouw vouwt twee servetten om de sandwich en op miraculeuze wijze ziet ze kans er een soort van envelop van te maken, waarbij de ene servet in de andere gevouwen wordt en het een prachtig pakketje wordt wat dus niet open kan. We volgen het hele proces met niets dan bewondering! Dit is serieus vakwerk hoor, dit leer je niet zomaar, dit is jarenlange ervaring, dat weten we zeker! HAHAHAHAHA!!!

Na het ontbijt kleden we ons om en gaan ook wij een plekje zoeken bij het premium zwembad aan de overkant. Er is plek zat, dus dat zenuwachtige gedoe van een aantal badgasten vanmorgen vroeg was geheel onnodig. Naast ons staan 2 bedjes met op de ene een badlaken en op de andere een tas. Na 5 minuten komt er een mevrouw aan, die wat onverstaanbare, maar afkeurende woorden mompelt. Ze haalt het bedje met badlaken naast Anja van z'n plek, schuift vervolgens een ander bedje een stuk op, draait het 1e bedje een kwartslag en zet het op de plek van het dat andere bedje en zet dat andere bedje nu naast Anja. Hetzelfde gebeurd met het bedje waar de tas op staat. Even serieus... al die bedjes zijn hetzelfde... alleen het badlaken en de tas verplaatsen was echt veel minder werk geweest, maar dan hadden wij wel minder lol gehad, dat dan weer wel! Een paar uur lang roosteren we/luisteren muziek en lezen een boek. We halen koffie bij de poolbar en eten allebei een sandwich en een jelly puddinkje. Als we het zat zijn gaan we terug naar onze hotelkamer. Na nog een bakkie koffie/thee maken we een rondje door dit hotel complex, waarbij we beginnen aan de overkant waar nog een premium terras met jaccuzi is. Het uitzicht is hier prachtig.

Er is hier zelfs een natural pool, al lijkt het erop dat die al even niet meer gebruikt wordt.

Tradescantia

Tot slot lopen we nog een rondje door het hotel en de binnentuin.

Om half 7 gaan we nog 1x gebruik maken van het dinerbuffet in dit hotel. Benny heeft kip spiesjes met wat frietjes en later met rijst en sluit af met wat kleine toetjes, chocolade mousse en tapt zelf een softijsje. Anja heeft een vissalade met stokbrood, karbonade met wat frietjes en rijst met een drumstick en haar toetje bestaat uit wat chocolademousse en vers fruit. Hiermee redden we het wel tot morgenochtend.

Morgen vertrekken we naar het Westen van Tenerife, waar we 4 nachten zullen blijven.

Tot dan!

Dag 3; El Médano - Candelaria

On the road...

Vandaag vertrekken we uit El Médano en rijden we langs de kust richting het Noorden. Als we half 9 aan het ontbijt zitten weten we nog niet dat dit een wel heel 'aparte' dag gaat worden...

Rond 10 uur hebben we de spullen ingepakt en checken we uit. We hebben inmiddels besloten om niet de snelweg TF-1 met wat sight-seeïng punten te nemen, maar toch de oude TF-28 route, die wel, soort van, ongeveer parallel met de snelweg loopt, maar dan meer aan de voet van de bergen. We zijn zo'n 15 x met de auto naar Frankrijk geweest, we hebben ongeveer 24 weken rondgetrokken in de V.S met een routeplanner en een ouderwetse kaart op schoot en zijn nog nooit verkeerd gereden. Sinds we Google maps gebruiken rijden we regelmatig verkeerd, zo dus ook vandaag. Al na een kleine 10 minuten gaat het mis en rijden we toch op de TF-1, hahaha. Bij de 1e de beste afslag corrigeren we de boel en komen we alsnog op de TF-28 terecht. De TF-28 oftewel "Carretera Vieja", wat oude weg betekent, is zo'n 100km lang en heeft meer dan 1000 bochten.

Onze 1e stop is ter hoogte van Arico.

Vanaf dit punt kunnen we het Windpark Finca San Juan zien liggen aan de kust.

We hebben trek in koffie, komen door weet ik veel hoeveel dorpjes, maar nergens een terrasje te bekennen. Nog gekker, we zien geen winkels én geen mensen en eerlijk gezegd op een enkele tegenligger na komen we ook geen andere auto's tegen.

We stoppen ook nog bovenaan de Valle de Güímar waar we een prachtig uitzicht hebben over de vallei.

Cardon cactus in bloei.

We zijn al vroeg, veel te vroeg in het hotel. We kunnen vanaf 15.00u in de kamer en het is nog geen 2 uur. Soms heb je geluk en is de kamer al klaar, maar vandaag dus niet. We checken wel in, krijgen een Premium/all-inclusive polsbandje en regelen meteen een parkeerplaats voor de deur. Kost wat, maar dan heb je ook wat. We hebben geen zin om ergens langs de straat een parkeerplaats te zoeken. Nu is all-inclusive niet helemaal ons ding hebben we vorig jaar gezien, maar het prijsverschil was zo minimaal dat we toch maar weer gezwicht zijn en nu komt dat meteen al van pas. In de lobby van de hotel is een koffiebar, dus daar maken we gretig gebruik van. Erg rustig zitten we er niet want we horen sirenes van politie en ambulance in de buurt. Na de koffie lopen we even een rondje door dit mega hotel. ook dat is niet helemaal ons ding, maar zoals al gezegd in ons 'Hotel' verhaal van 9 mei, er is gewoon niet zo veel kleinschaligs op Tenerife. Het hotel bestaat uit 2 gebouwen die tegenover elkaar staan. In het midden ligt een binnentuin met waterval en het zwembad. Aan de overkant van het hotel ligt nog het premium zwembad met sauna en jacuzzi, waar wij met onze premium kamer ook gebruik van mogen maken. Verschil moet er zijn! Als we in de binnentuin lopen (foto's volgen morgen) komen we bij de snackbar terecht. Woojehhh... er is echt van alles. Frietjes, worstjes, hamburgers, pizza, salades, pasta, groente, brood en beleg, fruit, taart, ijs, frisdrank en bier. Holy Moly!! We hebben sinds het ontbijt niets meer gegeten, dus we maken een klein bordje met friet en knakworst en nemen een ijsje na. Glaasje limonade erbij et voila. Als de buikjes weer een beetje gevuld zijn besluiten we bij het premium zwembad aan de overkant te gaan kijken en dan zien we dat er 2 ambu's en 2 politiewagens voor de deur van het hotel staan. Als we richting het zwembad lopen staat de deur open, we gluren even naar binnen om naar het zwembad te kijken en zien dan dat het ambu personeel een meneer aan het reanimeren is. Ajjj, das nie goe! We komen later wel even terug.

Om 3 uur is onze kamer gereed en kunnen we naar boven. Als we op de kamer komen missen we de waterkoker/koffie/thee die bij de kamer horen. Anja dus terug naar de receptie waar ze de mededeling krijgt dat dat zo gebracht wordt. Helemaal prima. 10 minuten later wordt er op de deur geklopt en komt er een roomservice karretje naar binnen gereden. We krijgen niet alleen de waterkoker met de koffie/thee, maar ook een schaal koekjes, chocolade, 2 flesjes water, een fles champagne, een fles rode wijn en 3 verschillende soorten tapenade. Lekker hoor.

We zitten op de hoek van de zesde verdieping met uitzicht over de Atlantische Oceaan én het premium zwembad. Als we met thee/koffie op het balkon gaan zitten en een foto willen maken van onze 'room with a view' zien we dat het uitzicht over het zwembad op dit moment een heel verdrietig uitzicht is. Alle badgasten zijn inmiddels verdwenen uit het het zwembad, alle bedjes zijn leeg, er loopt alleen nog politie en ambu personeel en een wit laken onder een parasol laat zien dat de meneer het niet gered heeft... Hoe vreselijk triest is dit, daar krijgt een mens écht kippenvel van. Het duurt lang, heel lang, veel te lang voor er een rouwauto komt om de meneer op te halen en dan gaat er nog van alles mis, maar dat verhaal bespaar ik jullie. We hebben ons ook even afgevraagd of we dit wel in ons verslag moesten zetten, maar het is een deel van onze dag. Een deel dat we niet zo snel, waarschijnlijk nooit meer, zullen vergeten, dus in onze beleving moest het erin..

Als alles en iedereen, 2,5 uur nadat de ambulances arriveerden, verdwenen is nemen we alsnog de 'room with a view' foto.

Om kwart voor 7 zoeken we het diner buffet op en ohhhh, mennn niet normaal! Er is veel te veel en het ziet er allemaal veuls te lekker uit. Anja heeft salade, zalm met frietjes en nog een salade. Benny houd het bij 2 broodjes met vers gesneden shoarma. De middelste foto laat zien dat de toetjes te lekker waren voor de foto. WAAHAHAHHHH!!

Als we terug op de kamer komen is de balkondeur dicht, zijn de overgordijnen gesloten en liggen er 2 chocolaatjes op het nachtkastje...

Terwijl Anja dit verhaalt typt kijkt Benny de Europa League finale op de laptop.

Deze rare dag zit er bijna op. Voor straks welterusten en tot morgen! Liefs Benny & Anja xx