Dag 18; Terug naar huis

Wat later dan gepland, maar bij deze alsnog...

De laatste dag is aangebroken, vandaag gaan we weer terug naar huis. We laten dit heerlijke hotel en het warme klimaat van Tenerife achter ons, maar onze koffer zit ...behalve kleding die gewassen moet worden... weer vol met mooie herinneringen!

We worden nog 1x wakker met dit heerlijke uitzicht en genieten nog 1x van het overdadige ontbijt hier.

Als we na het ontbijt terug op de kamer zijn wordt er geklopt. De dame van house keeping en een meneer. Of alles naar wens is geweest de afgelopen dagen. Jawel, meer dan dat! Hoe laat we willen vertrekken en of we nog vervoer nodig hebben naar het vliegveld. We geven aan dat we pas om 14.55u de lucht in gaan, maar dat onze huurauto om 12.00u terug moet zijn op het vliegveld dus dat we rond 11 uur zullen vertrekken. Hij vindt het helemaal prima en vertelt ons ook nog dat dit zijn eerste werkdag na de vakantie is en dat hij bij vrienden is geweest in St. Willibrord. Hij vond Gouda heel mooi en Amsterdam heel groot en heeft genoten van de stroopwafels en van de frikandellen en dan met name de frikandellen speciaal. Dat weten we dan ook weer.

Het is nog maar 10.00 uur, alles staat al klaar, maar het is nog te vroeg om uit te checken en naar het vliegveld te gaan. We besluiten nog een laatste bakkie koffie hier te drinken, maar hebben nog maar 1 cupje voor het apparaat. We speuren de gang af en als we de kar van de house keeping dame zien gaan we gewoon om nog een cupje vragen. Tuurlijk krijgen we die. Ze geeft ons 4 cupjes, voor ieder 2 koffie. We zeggen dat zoveel niet nodig is, maar ze wil geen nee horen en we krijgen er ook nog 4 koekjes bij.

Als de koffie op is besluiten we dan toch maar naar het vliegveld te gaan. Hier rond blijven hangen is slechts uitstel van executie... hahaha.

We checken uit, betalen de rekening van de drankjes en laden de koffers voor de laatste keer in onze auto. Klein stukje binnendoor en als we Los Christianos uit zijn gaan we meteen de TF-1 op. Geen alternatieve route meer, maar rechtstreeks naar het vliegveld. We hebben de auto gehuurd met een Full-Full policy, volle tank mee en volle tank terug, dus we stoppen bij de 1e de beste benzinepomp om de tank voor € 33,- (€ 1,20 p/lt) vol te gooien.

Bij het vliegveld volgen we eerst de borden Rental Cars en vervolgens die van Herz/Thrifty.

We parkeren de auto en na een korte controle check zijn we good to go. We laden alles uit en gaan op weg naar de vertrekhal.

De incheckbalie van Tui is al open, dus we droppen de koffers en dan nog maar een keer op naar de koffie.

Een half uur voor het boarden verschijnt de gate op de borden en als we daar aankomen is de Tui vlucht vanuit Rotterdam net geland. Waar onze vakantie voorbij is hebben deze mensen het lekker nog tegoed.

We vertrekken keurig op tijd en horen meteen dat we zo'n 3 kwartier eerder zullen landen dan gepland. Das lekker. Op wat kleine incidentjes na ...een mevrouw die 2 x ruzie zoekt met Benny, omdat zijn stoel naar achteren staat, wat niet zo is. Ze moppert dat ze zo veel te weinig beenruimte heeft, waarop Anja haar adviseert volgende keer lekker businessclass te boeken. Die zelfde mevrouw heeft het ook nog aan de stok met haar buurvrouw die een hoestbui heeft, waarop de ruzie dame meteen een 'muilkorf' (mondkapje) uit haar tas haalt en de hoestdame verwijt dat ze zo niet in een vliegtuig moet stappen, omdat ze iedereen besmet... Zucht!!... verloopt de vlucht soepeltjes.

Even over 20.00 uur landen we op Rotterdam airport....

Als we de bagagehal inkomen lijkt het deze keer soepel te verlopen ...In 2022 (Gran Canaria) zitten we na de landing eerst 45 min in het vliegtuig omdat er geen personeel is om de trap aan te rijden en vervolgens moeten we 2,5 uur op de koffers wachten, omdat we 5 vluchten voor ons hebben en er geen personeel is om uit te laden. In 2024 (Fuerteventura) zijn er eerst problemen omdat ze de trap niet aan het vliegtuig gekoppeld krijgen en wachten we 2 uur op de koffers, omdat ook daar problemen zijn en wel met het uitladen... Het lijkt soepel deze keer, maar schijn bedriegt. Hahahaha! Er zijn 2 vluchten voor ons en beide staan gepland op kofferband 1, de vlucht vanuit Tenerife staat op kofferband 2. Band 1 draait al even als ook het lampje van band 2 begint te branden. Als snel komen er koffers voorbij, niet die van ons uiteraard, maar al even snel is de band leeg en stopt met draaien. Geen paniek, zodra de volgende lading koffers op de band ligt gaat die wel weer lopen. Niet dussss!! Er komt geen koffer meer voorbij en dan ziet iemand opeens dat de koffers van onze vlucht gezellig op band 1 samen met de koffers van een andere vlucht rondjes aan het draaien zijn. Iemand heeft de koffers op de verkeerde band gedropt... Het is mega druk bij band 1, maar als we onze koffers voorbij zien komen piepen we tussen een aantal mensen door en zien we toch kans om ze van de band af te sjorren. Jippieee!

Brendon wacht ons op in de aankomsthal en dan kunnen we eindelijk ...in de regen... op weg naar huis. Als we Brendon thuis afgezet hebben (Nogmaals DANK voor het brengen en ophalen) rijden we nog effe langs de Appie (lang leve de openingstijd tot 22.00u) en halen we wat yoghurt, melk, fruit en broodbeleg op voor morgenochtend, want we hebben niet het idee dat er een ontbijtbuffet voor ons klaarstaat als we wakker worden.

Inmiddels is het zaterdag, de vakantiewas ligt fris in de kast, de koffers staan weer op zolder, de koelkast is gevuld en hebben we een voetbal toernooi van >23 achter de rug. De vakantie is nu toch echt voorbij!

Tot slot; Leuk dat jullie weer met ons 'mee' gereisd hebben en dank voor alle leuke, lieve, spontane en grappige reacties op onze verhalen. Altijd leuk om te lezen! We hebben ervan genoten en hopelijk jullie ook een beetje.

Tot de volgende roadtrip, tot een volgende vakantie! Heel veel liefs van ons! XX00

Dag 17; Los Christianos

Vandaag is onze laatste volle dag in dit heerlijke hotel.

We zetten al dagen geen wekker meer en toch zijn we steeds rond half 8 wakker. We drinken dan even rustig een kopje koffie/thee, gaan onder de douche en dan naar het ontbijt. Het ontbijt is zo ongeveer elke dag hetzelfde wat betekent dat Benny croissantjes of geroosterd brood eet met ei, yoghurt en wat zoets na bij de koffie. Anja houdt het bij een bruin broodje, waarvan de helft met ham/komkommer en de andere helft met kaas/tomaat, yoghurt of een American pancake en fruit. Allebei 2 bakken koffie en een jus en dat is genoeg voor de rest van de dag.

We maken ons rondje over de boulevard, langs de haven en weer terug en drinken nogmaals koffie, maar nu in de poolbar van het hotel.

Aan het eind van de ochtend gaan we naar het zwembad, waar het elke dag weer een 'strijd' is om 2 lege zonnebedjes bij elkaar te krijgen. Er zijn bedjes genoeg, maar de meeste worden bezet gehouden door een eenzaam badlaken dat wacht op zijn/haar baasje... Wat is dat toch dat mensen denken het 'recht' te hebben om de hele dag een bedje te claimen terwijl ze er helemaal niet zijn. Het is ons een raadsel. Goed, er zijn wel 2 bedjes vrij, maar verspreid over het terrein. Nu hebben we van de week al een keer gescheiden van elkaar gelegen en dat was prima, maar daar hebben we nu dus ff geen zin in. Anja, die eerder beneden is dan Benny, vraagt aan de pool-superviser of hij het ene bedje bij het andere wil zetten en dat wil hij wel. Er staan al 2 bedjes links en er staan al 2 bedjes rechts, maar met een beetje goede wil past het net... of eigenlijk net niet! Het bedje dat voor Benny bestemd is staat klem tegen het bedje links van hem en die van Anja staat dan weer klem tegen het bedje van Benny aan, maar het staat. We doen het er maar mee. Rechts van Anja staat op de plek van een bedje een tafeltje, daarnaast een bedje waar een (arrogante) dame op ligt, dan een meter ruimte en vervolgens het bedje van haar (ook arrogante) vriendin en ook die heeft een tafeltje in gebruik. Geen van 2 komt ook maar een seconde op het idee om te zeggen, we schuiven een stukkie op er is tenslotte plek genoeg! Als Anja een paar minuten ligt (Benny is dan nog boven) besluiten de dames weg te gaan. De badlakens worden recht gelegd en de hoedjes gaan met een knijper aan de bedjes vast. Ze pakken hun tas en als Anja ze nakijkt lopen ze het terrein van het hotel af en in de richting de boulevard. Tuurlijk... Naast het nu nog lege bedje van Benny ligt een Engels echtpaar en de meneer kookt bijna. Hij snapt niet dat die dames die bedjes én de ruimte zo claimen. We lachen erom en Anja zegt dat ze zelf wat ruimte gaat claimen. Hij roept "Good for you" en "Let me know if I can help!", maar helpen hoeft niet. Anja kan dit allemaal prima zelf, geloof me. Ze schuift beide bedjes van de dames zo'n 1,5 meter opzij, zodat onze buurtjes en Benny en zijzelf ook wat ruimte hebben en pikt ook meteen 1 van de tafeltjes van de dames. Hoppekee! Het Engelse echtpaar ligt in een deuk. Inmiddels is Benny ook gearriveerd en we hebben werkelijk een prima plekje voor de rest van de middag! Als de dames na 2 uur terugkomen horen we ze niet...

Dan het verzoekje van Wouter én Mitchell over Benny en een bommetje in het zwembad... Dit is een adults only hotel en 85% van de aanwezige adults is 15 jaar ouder dan wij. Bommetjes zijn verboden en er is een heuse badmeester die dat in de gaten houdt. Geen bommetje dus, wel wat foto's in/onder en vanaf het water...

Half 5 gaan we terug naar boven om wat af te koelen en om half 7 is het voor de laatste keer in dit hotel dinnertime. Hadden we al gezegd dat het eten hier écht overheerlijk is, vandaag is dat niet minder. Iedere avond is er wel een soort van thema en tonight is sushitime!

Benny...

Anja...

De rest van de avond buiken we uit ...we hebben te veel en te lekker gegeten... en kijken we een film (Pretty Woman) op de laptop.

Nog een laatste foto van ons het zwembad bij nacht... Geen enkel bedje bezet nu, hahahaha.

...en nog een laatste foto van het uitzicht vanaf ons balkon...

Morgen nog een halve dag en dan zit deze vakantie er weer op.

Dag 16; Los Christianos

Relaxxx...

Niks doen is het grootste motto van vandaag! We douchen, ontbijten en gaan dan even aan de wandel. Lopen we normaal rechts vanuit het hotel over de boulevard met de winkeltjes en de restaurants, nu gaan we links. Het resultaat is hetzelfde, winkeltjes en restaurants, alleen deze kant is een stuk korter. De palmbomen zijn daarentegen wel hetzelfde...

We krijgen nog een gratis voorstelling...

Als we terug bij onze kamer zijn is de dame van house keeping nog druk aan het werk, we wachten dus even geduldig in de lounge stoelen die bij de lift staan tot we weer in onze kamer kunnen. Even later worden ook onze drankjes en snacks weer aangevuld.

We verkassen voor de rest van de dag naar het zwembad.

Om half 5 zijn we weer boven, drinken koffie en thee, bellen even met Brendon en krijgen van Sanne een té schattig filmpje van Selah die inmiddels door heeft dat ze zelf op kan staan en aan de wandel kan.

Om af te sluiten en omdat het gisteren blijkbaar gemist werd, bij deze de fotocollage van het diner...

Dat was alles van vandaag. De vakantie is bijna voorbij, dus relaxxx...

Dag 15; Los Christianos - Walvissen & dolfijnen!

Vandaag gaan we op pad met de Travelin' Lady om te kijken of we walvissen en dolfijnen kunnen spotten. We hebben om 13.00 uur een plekje gereserveerd, we moeten er zo'n 20 min van te voren zijn en het is een half uurtje lopen, dus even na 12 uur pakken we de spullen en lopen we naar de haven. We melden ons bij de dame waar we gisteren de tickets gekocht hebben en zij wijst ons waar we kunnen wachten tot we aan boord kunnen.

We vinden een plekje vooraan boven op de boot en als de stuurman er klaar voor is zijn wij dat ook.

Als we al een behoorlijk eind uit de kust zijn, zien we dan toch echt een school met short vinned pilot whales, De kleinste walvissoort ter wereld. De Indische griend (Globicephala macrorhynchus) is een opvallend donkergekleurde griend met een bol voorhoofd en een zeer korte snuit. De rugvin is sterk gekromd. Deze walvis weegt bij zijn geboorte ongeveer 60 kg en volwassen dieren wegen 1000 tot 4000 kg. Hij is bij zijn geboorte ongeveer 1,4 tot 1,9 m. Volwassen dieren zijn 3,6 tot 6,5 meter lang.

Als we richting de kust varen, waar we even stil zullen liggen voor een frisse duik worden we ook nog vergezeld door een aantal dolfijnen.

Filmpie...

Selfie...

Na een kwartiertje duiken en zwemmen (wij slaan even over) gaan we weer richting de haven van Los Christianos.

De visnetten...

Los Christianos met in de verte El Teide op de achtergrond.

Ons hotelletje...

Om kwart over 3 zitten we met een heerlijke After eight ijscoupe op een terras.

Wat een heerlijk dag! Wat hebben we een geluk gehad (walvissen én dolfijnen gezien) en wat hebben we genoten!

Dag 14; Los Christianos

Wederom weer een een redelijke rustdag vandaag. We zijn niet zo vroeg wakker, maar wel ruim op tijd voor het ontbijt. Vandaag vinden we een tafeltje buiten op het terras en daar is het nu nog heerlijk koel.

Als de broodjes, de eieren, het beleg, de yoghurt en het fruit, samen met de koffie en de jus er weer inzitten gaan we op pad. Benny wil graag nog een nieuwe korte broek en een shirtje kopen, wat nog lukt ook en Anja ziet een wit vestje wat ook mee naar huis gaat. We kopen bij de supermarkt nog een bagel met prosciutto en kaas voor de lunch, want we gaan natuurlijk niet elke middag nacho's en frietjes eten en daarna gaan we nog op zoek naar een boot excursie voor morgen. Elke vakantie gaan we wel varen en deze keer is dat niet anders, we hebben alleen geen zin in opdringerige excursie aansmeerders. We besluiten al die kraampjes voorbij te lopen en naar de haven te gaan. Vaak kun je daar rechtstreeks bij de rederij boeken en dat is in dit geval dus ook zo.

De rest van de middag brengen we weer bij het zwembad door...

Als we terug in onze kamer zijn is de alles weer schoon en fris en hebben we nieuwe koffie/thee en koekjes. 2x een nieuwe halve liter water en zelfs de snack die we opgegeten hebben (de salt & vinager chips) zijn weer aangevuld. Service 2.0!

Om half 7 gaan we (weer) eten. Ter illustratie, vandaag is er veel vis en dus paella...

...en bij deze dan ook maar een foto van het toetjesbuffet... De crackers/kaasjes, het ijs wat je kunt scheppen met garnituur en het verse fruit staat dus niet op de foto...

Eet collage Benny...

Eet collage Anja...

Ja, ja... zeg maar niks!

PS; @Wouter, je had alle eetcombi vragen goed en je mag door naar de volgende ronde!! HAHAHAHA!!

Tot morgen! xxoo

Dag 13; Los Christianos

Poolday...

We zijn pas om over 8 uur wakker, wat betekent dat we na een kop koffie/thee onder de douche springen, aankleden en naar het ontbijt gaan. Croisantjes, bruine broodjes, roerei, ham/kaas/komkommer, yoghurt, fruit en zoetigheid (zoek zelf maar uit wie wat heeft gegeten) en koffie en jus d'orange gaat er naar binnen. We kunnen er weer even tegen.

We pakken wat spullen in en rond half 11 vertrekken we naar het zwembad. Er zijn zowaar nog een paar ligbedjes vrij en die pikken wij dus meteen in. Handdoek erop, leesboek en water bij de hand (Anja), koptelefoon met muziek (Benny), effe smeren en we zijn er helemaal klaar voor. Kwartiertje ene kant, kwartiertje andere kant even afkoelen in het water en dit gewoon steeds blijven herhalen tot je het zat bent. Prima uitzicht...

Halverwege de middag krijgen we trek en vertrekken voor een 'lunchbreak' naar de poolbar.

Tegen 4 uur zijn we volledig doorbakken en gaan we terug naar boven. Inmiddels is de kamer weer schoon en hebben we nieuwe flessen water, koffie en thee. Tijd voor een bakkie dus.

We checken nog even de 8e verdieping waar een rooftop relax area is.

We gaan om half 7 (bij jullie dan al half 8) eten en schuiven, uiteraard, weer veel te veel naar binnen, maar het is ook allemaal veuls te lekker.

We zijn precies op tijd terug om de Champions League finale te zien.

Nog even dit... Dankjewel voor al jullie lieve, leuke en grappige reacties op onze website! Superleuk! xxoo

Dag 12; Vilaflor - Los Christianos

Terug naar de kust!

Vandaag gaan we op weg naar ons 5e en laatste hotel van deze roadtrip op Tenerife. Na het ontbijt ruimen we op ons gemak de spullen op en gaan de koffers weer dicht. We hebben geen haast. We hoeven pas om 11 uur uit te checken en eigenlijk ligt het volgende hotel, als we rechtstreeks rijden, maar 23km hier vandaan. Haha, alsof wij een rechtstreekse route zullen nemen, natuurlijk niet!

We pakken de kaart uit het Marco Polo boekje van Tenerife erbij en bepalen daarmee onze route.

We zijn nu bij hotel Alta Montaña, dat is de blauwe plakker halverwege rechts op de foto. We rijden naar boven, terug richting het Parque National del Teide en gaan dan links/schuin omhoog de TF-38 op. Die volgen we tot aan Los Gigantes, waarvandaan we dan via de TF-47 en de TF-1 naar het H10 Hotel Big Sur in Los Christianos (de blauwe plakker onder op de foto) rijden. Zo zien we nog wat extra van dit eiland, is de dag weer nuttig gevuld en zijn we niet belachelijk vroeg bij ons volgende hotel. De oranje plakkers zijn trouwens de route.

We checken uit, bedanken voor de goede zorgen én het flesje rosé (dat we aan de buurtjes hebben gegeven), laden de koffers in en gaan op pad. Al snel stoppen we weer voor een viewpoint.

Volgende stop is Mirador de Las Narices del Teide met uitzicht op de Pico Viejo.

De 3000 meter hoge schoorsteen van de Pieco Viejo barstte voor het laatst met grote kracht uit in 1798.

We drinken ergens koffie en dan op naar de volgende stop.

Mirador de Los Poleos,

We laten het indrukwekkende lava landschap achter ons en vinden nog een mooi plekkie voor een bakkie koffie...

...inclusief een wel heel erg lekker stukje perziktaart!

Vanaf nu gaan we toch echt definitief de bergen uit en rechtstreeks naar de kust, waar we bij Los Gigantes weer een stop inlassen.

We eten een ijsje (stracciatella voor Benny en chocolate chip mint voor Anja) met uitzicht op de klippen die 450 meter uit de golven oprijzen.

Om half 3 checken we in bij het H10 Big Sur hotel. We krijgen een cava/jus welkomsdrankje en een polsbandje met chip, waarmee de kamer kunnen openen en verder alle deuren waar je normaal gesproken een pasje voor nodig hebt. Het uitzicht vanaf balkon is weer helemaal goed!

We hebben een koffiecorner, met koffie/thee/water en wat lekkere dingen zoals salt & vinager chips, nootjes en wat chocolade. Allemaal on the house. Er is ook een minibar, maar dat komt op de rekening. We droppen de koffers en gaan meteen maar de boulevard die voor het hotel loopt verkennen. Binnen 5 minuten hebben we al een discussie met een meneer die ons een excursie probeert aan te smeren. Hij is nota bene met een ander stel bezig als hij ons erbij wil betrekken. Hij geeft ons een folder van Masca, waar we idd nog wel interesse in hebben, maar dat hoeft niet meteen. We zijn hier net. Hij blijft maar zemelen, zeuren en aandringen tot Anja hem duidelijk maakt, dat hij 2 dingen kan doen... z'n waffel houden en misschien komen we op een later tijdstip terug of door tetteren en we komen helemaal niet meer terug. Hij kijkt maar wat ie doet, wij zijn voor nu weg! Doeiiiii!! We trekken dat soort gasten écht heel slecht. We zijn ooit, ook op Tenerife trouwens, door een gast van een restaurant achterna gezeten, die bleef ook maar mekkeren (we hadden al ergens anders een tafeltje gereserveerd). Op het moment dat ie met zijn handen aan Anja zat waren we er helemaal klaar mee. We waren al meters verder toen hij nog stond te tetteren dat we dan maar naar de 'bloody Chinese' moesten gaan. We hadden trouwens gereserveerd bij de Griek! Hahahaha.

Maar goed, we lopen de boulevard een stuk uit en ...je verwacht het niet... er zijn souvenirs winkeltjes, restaurants, nog meer restaurants en winkeltjes met souvenirs. Dit is eigenlijk zo niks voor ons. Wij zitten dus écht het liefst in de middle of nowhere. Als we teruglopen blijkt dat Benny zijn polsbandje al weer kwijt is. Dat heeft niet lang geduurd dus... Hij krijgt bij de receptie meteen een nieuwe. We zijn amper op de hotelkamer, Benny heeft net koffie/thee gemaakt als er geklopt wordt. We krijgen een welkoms berichtje en een schoteltje met 4 soesjes. Anja zegt dat ze hem wel heel erg aardig vindt. Hij moet er vreselijk om lachen en zegt zegt dat hij van haar houdt, Anja belooft dat als hij morgen weer wat lekkers komt brengen dat ze misschien ook wel van hem gaat houden. Ha! Vrienden zijn snel gemaakt hier.

Om half 7 gaan we naar het dinerbuffet en als we op de lift staan te wachten komt er een dame van het hotel aandraven met een mandje. We krijgen een doosje met 2 Lindt chocoladebollen! Holy Moly! ze weten hier echt wel hoe je je gasten moet verwennen.

We mogen Canarische wijn proeven, maar dat slaan we ff over. We zijn niet van de wijn. Het buffet is niet normaal goed. Er staan voor-, hoofd- en nagerechten in alle soorten, maten en smaken en het beste van alles; Bijna alle vlees, vis en groente wordt op bestelling vers op de bakplaat bereid. Je snapt het al, het was lekker. Bij deze een selectie van het genuttigde voedsel...

Voor vandaag is het wel weer genoeg geweest. Voor straks welterusten allemaal! xxoo

Dag 11; Parque National del Teide

Lava, lava en nog meer lava.

Vandaag brengen we een bezoek aan het Parque National del Teide.

In dit natuurpark vind je unieke landschappen rondom het indrukwekkende silhouet van de vulkaan, die majestueus oprijst tot een hoogte van 3718 meter.

Wie zich afvraagt wat er op de Teide te zien is, moet zich ook afvragen wat er in de buurt van de Teide te zien is, want het is een buitengewone geologische schat waar vulkanen, kraters, vulkaanschoorstenen en lavastromen een indrukwekkende reeks kleuren en vormen opleveren. El Teide, waaraan het nationaal park zijn naam dankt, is het meest dominerende onderdeel van het park, een imposant vulkanisch bouwwerk dat vanaf een groot deel van het eiland te zien is, vooral vanaf de gehele noordkust, waar het waakzaam en met een duizendtal gezichten over het landschap waakt. Afhankelijk van de tijd van het jaar en zelfs de tijd van de dag ziet het er heel anders uit. Aan zijn voeten ligt een zee van vulkanisch gesteente dat zo recent is dat het nog niet is aangetast door de erosie. Het vormt een uitgebreide catalogus van vulkanische vormen en materialen in het grote amfitheater dat wordt gedefinieerd door de rotswand van Las Cañadas. Deze indrukwekkende rotswand strekt zich over 25 kilometer uit en bereikt hoogtes tot 600 meter in het gebied dat bekend staat als Guajara, het hoogste punt.

Las Cañadas - de ravijnen - del Teide.

Het Parque National del Teide dus. Gisteravond hebben we nog gekeken naar online tickets, maar je moet een tijdslot reserveren en dat leek ons niet zo handig. Je bent dan ineens wel heel erg tijdgebonden. De kabelbaan naar de 'top' van de Teide is vanaf hier nog een half uur rijden en toen we er van de week langs reden was het megadruk op de parkeerplaats. Je moet er niet aan denken dat er geen parkeerplek is en je daardoor je tijdslot mist en daarmee ook meteen je geld kwijt bent. Dat doen we dus maar niet. We gokken het maar dat er nog gewoon tickets aan de kassa zijn. We zetten de wekker weer op half 8 en na het ontbijt pakken we de spullen in en gaan op pad. Als we in de auto zitten realiseren we ons dat we straks op zo'n 3555m hoogte zitten en dat het daar 0*C is. Misschien is een trui/trainingsjack dan wel handig. Terug naar de kamer dus en daarna kunnen we dan toch echt vertrekken.

Onze 1e stop is Mirador Valle Ucanca

We rijden het Visitors Centre voorbij (misschien later nog) en rijden meteen door naar de basis van de kabelbaan. Het staat er al vol met auto's/bussen, maar we hebben geluk er is onderaan de weg nog een plekje vrij. Hoppahhh. We moeten nu wel helemaal naar boven lopen, maar dat is dan maar zo. Eenmaal boven gaan we meteen op zoek naar tickets. Er is geen kassa, wel een automaat. Ook goed. Beetje jammer is wel dat de automaat in de zon staat en de letters op het scherm rood zijn waardoor de helft niet leesbaar is... wie verzint dat? Het is inmiddels 10.45u en het 1e tijdslot voor 2 personen dat vrij is staat op 13.40u, dat is dus over 3 uur! Flashback naar onze Frankrijk roadtrip Aguille du Midi, andere plaats, ander tijdstip, zelfde verhaal! Maar goed, we hebben geen keus dus kom maar door met die tickets. We betalen en de tickets komen keurig uit de automaat. Op naar de koffie! Het is nog niet druk in het restaurant, dus we vinden zowaar nog een tafeltje. Das mooi, want we hebben nog wel even te gaan. Als we aan de koffie zitten en Anja naar de tickets zit te kijken valt haar ineens op dat ze wel heel erg weinig betaald heeft. € 42,- wat dus precies de helft is van wat er gisteren online stond. Dat is bijzonder, want in de ticketautomaat zat precies dezelfde website. Hier klopt iets niet... Ohh, f*ck! Hebben we dan misschien een enkeltje geboekt? Je kunt nl ook alleen omhoog en dan naar beneden lopen. Ajjjj, dat is niet helemaal de bedoeling. We wandelen graag, maar er zijn grenzen. En vanaf 3555m naar beneden lopen is wel ietsjes over die grens. We kijken nog eens goed, maar er staat toch écht retour op het ticket. We vertrouwen het niks, dus Anja gaat met de tickets naar de infobalie en daar hebben ze het 'probleem' al snel gevonden. Dankzij de rode letters en de zon hebben we dus 2 kindertickets gekocht. Oepssss. Gelukkig is het probleem met één zwaai van de bankpas opgelost. We vullen de rest van de tijd met een bezoek aan de souvenirwinkel, waar we uiteraard niets kopen en lopen buiten nog maar een rondje. Om 13.20 uur is het boarding-time.

In 8 minuten brengt de gondel ons van het basisstation op 2356 meter naar het bergstation, ook wel La Rambleta genoemd, op 3555 meter.

Eenmaal boven ligt Mirador La Rambleta voor ons...

...en de échte top van El Teide op 3715 meter hoogte achter ons...

Er is hier boven een wandeling van ongeveer een uur rechtsom langs de Teide, maar het pad bestaat alleen maar uit lava brokken.

We slaan even over en gaan kijken hoe het eruit ziet als we linksom gaan, waarbij we eerst langs Mirador Rambleta II komen.

Linksom lijkt wat 'egaler', dus dit gaan we een stukje uitproberen...

Als op een gegeven moment ook hier het pad overgaat in blokken lava en er ook nog geklommen moet worden, besluit Anja terug te gaan. Benny loopt nog een klein stukje door, maar dan maakt ook hij rechtsomkeert.

Vanaf de top van de kabelbaan kun je ook nog naar de echte top van de Teide lopen. Hier heb je een aparte vergunning voor nodig en ja, we zien dus idd mensen helemaal op de top...

en zoals op onderstaande foto 2 mensen in het blauw die halverwege zijn. Zij moeten nog wel een stukje...

Het uitzicht is dus echt, maar dan ook écht adembenemend mooi.

We nemen de eerstvolgende rit weer naar beneden.

We staan helemaal voor in de gondel en mennn wat een moois...

Les Rogues de Garcia

En dan staan we weer met beide benen op de grond.

We eten in het restaurant allebei nog een warme baguette met ham en kaas en dan gaan we weer richting ons hotel. Het plan was om nog even langs het visitors centre te gaan, maar ook daar staat het vol met auto's. We kijken elkaar aan en besluiten dan om gewoon door te rijden. Het is genoeg geweest voor vandaag.

Morgen rijden we al weer naar het laatste hotel van deze roadtrip.

Lieve groetjes van ons en tot morgen! xxoo